Zbigniew Zalas, wicedyrektor CKZiU w Sosnowcu otrzymał Nagrodę Ministra Edukacji i Nauki ROZMOWA

Kacper Jurkiewicz
Kacper Jurkiewicz
Zbigniew Zalas, wicedyrektor Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Sosnowcu otrzymał Nagrodę Ministra Edukacji i Nauki
Zbigniew Zalas, wicedyrektor Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Sosnowcu otrzymał Nagrodę Ministra Edukacji i Nauki Kacper Jurkiewicz
Udostępnij:
Zbigniew Zalas, wicedyrektor CKZiU w Sosnowcu, otrzymał jesienią nagrodę Ministra Edukacji i Nauki. Rozmawiam z nim o jego doświadczeniach, a także marzeniach na temat rozwoju jego szkoły i uczniów.

Zbigniew Zalas z Nagrodę Ministra Edukacji i Nauki

Zbigniew Zalas jest nauczycielem i wicedyrektorem Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Sosnowcu. W CKZiU pracuje od powstania szkoły, czyli od 2013 roku na stanowisku wicedyrektora ds. kształcenia zawodowego i praktycznego. Od roku szkolnego 2016/2017 powierzono mu funkcję wicedyrektora Technikum nr 6 Grafiki, Logistyki i Środowiska im. Legionów Polskich. W październiku otrzymał Nagrodę Ministra Edukacji i Nauki.

Kacper Jurkiewicz: Zacznijmy od początku. Jak i kiedy zaczynała się Pana przygoda z nauczaniem?
Zbigniew Zalas: Po ukończeniu studiów w 1991 roku rozpocząłem pracę jako nauczyciel elektrycznych
przedmiotów zawodowych w Zespole Szkół Mechaniczno-Elektrycznych w Sosnowcu ul. Kilinskiego 25. Jednocześnie pracowałem w szkole dla dorosłych, ucząc przyszłych techników elektryków budowy i działania maszyn i urządzeń elektrycznych, instalacji elektrycznych i montowania pierwszych układów elektrycznych w pracowni elektrycznej. Wielu absolwentów może kojarzyć mnie również jako nauczyciela informatyki, bo zaraz po
ukończeniu swoich studiów zdobyłem kwalifikacje do jej nauczania.

KJ: To bardzo ciekawe. Na pewno było to wyzwanie.
Zbigniew Zalas: Tak. Pierwsze zajęcia w pracowni komputerowej prowadziłem od września 1992 roku. Komputery nie były wówczas tak rozpowszechnione jak obecnie, a pierwsza polska wersja Windowsa miała ukazać się dopiero za rok. W trakcie mojej kariery zawodowej zmierzyłem się również z takim wyzwaniem jak prowadzenie zajęć w zawodzie elektryk dla osadzonych w szkole mieszczącej się w zakładzie karnym. Zdobycie kwalifikacji oligofrenopedagogiki pozwala mi również na prowadzenie zajęć dla uczniów z dysfunkcjami. Moja przygoda z nauczaniem to nie tylko uczniowie i słuchacze. Jestem trenerem i prowadzę szkolenia. Głównie dla nauczycieli, dyrektorów szkół, przyszłych egzaminatorów. W różnych miejscach w kraju od Zakopanego, Poznania, Warszawy do Białej Podlaskiej.

KJ: Otrzymał Pan Nagrodę Ministra Edukacji i Nauki. Co dla Pana Dyrektora oznacza ta nagroda?
Zbigniew Zalas: Każda nagroda zawsze cieszy. Oznacza, że praca jaką się wykonuje została doceniona. Jest to dla mnie wyróżnienie, docenienie mojej pracy zawodowej i mojego zaangażowania w kształcenie zawodowe. Nagrody, które wcześniej otrzymałem od dyrektora szkoły, od prezydenta miasta czy od kuratora oświaty, a także wyróżnienie Medalem Komisji Edukacji Narodowej, zawsze mnie motywowały, utwierdzały w przekonaniu, że warto wykonywać ten wysiłek, angażować się nowe przedsięwzięcia, działać i pracować na rzecz podnoszenia jakości kształcenia zawodowego nie tylko w swojej szkole, w regionie, ale w działaniach ogólnopolskich. Teraz zapewne będzie tak samo. Zmotywuje mnie do pracy i działania. Z chęcią dziele się swoim ponad 30 letnim doświadczeniem w pracy w zakresie szkolnictwa branżowego z młodszymi kolegami, jestem również otwarty na te nowości i rozwiązania, które mogą przynieść coś dobrego. Nagroda, którą dostałem utwierdza mnie w przekonaniu, że po prostu dobrze wykonuje swoją pracę.

KJ: Jakie jest Pana największe osiągnięcie w karierze?
Zbigniew Zalas: Za największe osiągnięcie w mojej karierze uznaję moje kontakty zawodowe wynikające z
zaangażowania w cały, szeroko pojęty, proces kształcenia zawodowego. Biorę czynny udział we wszystkich etapach kształcenia zawodowego: planowanie, realizacja i ocena. Kształcenie w zawodzie rozpoczyna się od napisania jego podstaw programowych. Następnie dochodzi do publikacji, po czym staje się obowiązującym prawem. Brałem udział w tworzeniu podstaw programowych kształcenia w zawodach, gdzie, jako autor i recenzent miałem okazję współpracować z MEN. Dalszym etapem kształcenia jest tworzenie programów nauczania kształcenia w zawodzie. Współpracowałem z KOWEZiU i ORE jako autor i recenzent programów nauczania dla zawodów elektrycznych i mechatronicznych. Programy te były rekomendowane dla całego kraju. Kształcenie w zawodzie w szkole odbywa się w pracowniach szkolnych. Powstał również dokument o standardach wyposażenia szkolnych pracowni zawodowych, w którego opracowaniu brałem udział. Szkolnictwo zawodowe ma swoja specyfikę. Uczestnicząc w spotkaniach w MEN, jako członek Rady dyrektorów szkół zawodowych przy ministrze edukacji, proponuję rozwiązania organizacyjne w zakresie szkolnictwa zawodowego.

KJ: Jest Pan również egzaminatorem?
Zbigniew Zalas: Dokładnie. Z nauczaniem w szkole branżowej wiąże się egzaminowanie. Biorę w nim czynny udział jako egzaminator. Szkolę przyszłych egzaminatorów. Zestawy zadań egzaminacyjnych na egzaminach zawodowych są częścią systemu egzaminowania w kształceniu zawodowym. Współpracując z CKE i OKE jako lider autorów zadań i recenzent krajowy zestawów egzaminacyjnych dokładam swoją cegiełkę do procesu egzaminowania.

KJ: Z czego Pan jest najbardziej dumny?
Zbigniew Zalas: Z czego jestem dumny ? Zawodowo zapewne z publikacji, które powstały z moim udziałem.
Publikacja MEN Krajowe podejście do zastosowania w Polsce inicjatywy EQARF (europejskie wskaźniki jakościowe w kształceniu zawodowym).Warto wspomnieć, że dokument ten został przedstawiony, jako stanowisko Polski do Unii Europejskiej. Widnieję również jako współautor publikacji MEN Standardy Jakości Kształcenia Zawodowego. Dla zaspokojenia własnej ambicji ukończyłem także studia podyplomowe z fizyki. Zawsze chciałem to zrobić. Dumny jestem ze swoich prac snycerskich i stolarskich, które jako hobby wykonuję wolnym czasie.

KJ: Który przedmiot szkolny jest Pana ulubionym i dlaczego?
Zbigniew Zalas: Podstawy elektrotechniki są takim ulubionym przedmiotem. Szczególnie w klasach
pierwszych. Przyszli technicy elektrycy rozpoczynają swoja przygodę z prądem. To przedmiot, który daje podstawy do zrozumienia wszystkich przedmiotów w kształceniu zawodowym w zawodzie elektryka. Zachęca do zawodu, pokazuje, co jest ważne, motywuje do nauki w tym zawodzie. Zawsze padają pytania: a do czego to potrzebne? I zawsze udaje mi się nie tylko odpowiedzieć na pytanie, ale również zobrazować potencjalną sytuację w przyszłym życiu zawodowym elektrycznym. Również przedmiot praktyczny – pracownia elektryczna należy do moich ulubionych. To na tych zajęciach przyszły elektryk bierze do ręki schemat elektryczny, ma przed sobą przewody, mierniki, maszyny, urządzenia i aparaty i musi to połączyć, dokonać pomiaru, policzyć parametry obwodu elektrycznego, wyciągnąć odpowiednie wnioski. Lubię obserwować, jak na kolejnych zajęciach uczniowie coraz pewniej podchodzą do stanowisk pomiarowych i coraz sprawniej wykonują zadane ćwiczenia. Przynosi to satysfakcję.

KJ: Jakie jest Pana najlepsze wspomnienie z Technikum nr 6?
Zbigniew Zalas: Mam wiele dobrych wspomnień zarówno z Technikum nr 6, jak i CKZIU. W Technikum nr 6 Grafiki, Logistyki i Środowiska im. Legionów Polskich jest wspaniała atmosfera w szkole. Nie tylko nauczyciele, ale uczniowie są zaangażowani w to, co robią, wciąż rodzą się nowe ciekawe pomysły. Z takimi ludźmi, w takim gronie bardzo dobrze się pracuje, a kierowanie takim zespołem sprawia przyjemność. W sytuacjach awaryjnych zawsze mogę liczyć na otwartość, pomoc, chęć współpracy. Ciekawa jest historia z 2019 roku z nadaniem imienia szkole. W długiej historii szkoły były różne propozycje i próby nadania szkole imienia, ale nie było akceptacji społeczności szkolnej, bądź były inne przeszkody. W 2019 nadanie szkole imienia Legionów Polskich urodziło się tak naturalnie. Akceptacja pojawiła się błyskawicznie, jakby szkoła nosiła imię Legionów Polskich od zawsze. Mam
nadzieję, że wiele dobrych wydarzeń jeszcze przed nami.

KJ: A co ze wspomnieniami z CKZiU?
Zbigniew Zalas: W CKZiU odpowiadam za kształcenie zawodowe i praktyczne. Przyszedł czas na wyposażenie pracowni silników lotniczych w zawodzie technik mechanik lotniczy. Należało wyposażyć szkolną pracownię do kształcenia i egzaminowania w silniki spalinowe różnych typów. Jak i gdzie szkoła ma kupić silniki lotnicze? Kolega poradził, żebym zapisał się do portalu „dla pilota”. Tak zrobiłem. Dałem ogłoszenie, że szkoła chce kupić silniki do celów dydaktycznych. W odpowiedzi miałem telefony z ofertami, takimi nazwijmy to dla szkół, ale i oferty za silnik w dziesiątkach tysięcy dolarów. Dzięki ogłoszeniu nawiązałem kontakty z pasjonatami lotnictwa, którzy wspomogli szkołę w sprzęt do kształcenia w zawodzie technik mechanik lotniczy, w tym poszukiwane silniki.

KJ: Czy ma Pan jakieś marzenia związane z rozwojem Technikum nr 6?
Zbigniew Zalas: Mam wiele marzeń i planów związanych z rozwojem szkoły. Mogę je podzielić na dwie grupy: materialne i niematerialne.

KJ: Co z tymi pierwszymi?
Zbigniew Zalas: Z pewnością zaliczyłbym tutaj nowe boisko szkolne, odnowienie elewacji, czy remont basenu. Oczywistym marzeniem jest bieżąca modyfikacja sprzętu dydaktycznego. W szkole zawodowej - branżowej uczniowie powinni kształcić się co najmniej na sprzęcie takiej klasy jak w przemyśle. To takie marzenie, żeby dostawy sprzętu były systemowe. To przecież szkoła zawodowa kształci kadry dla przemysłu, dla pracodawcy. Uczniowie nie powinni uczyć się na przestarzałym sprzęcie.

KJ: A co z kwestiami niematerialnymi?
Zbigniew Zalas: Zależy mi na wypracowaniu w uczniach zaangażowania i aktywności, ale także na rozbudzeniu w nich ciekawości i chęci do działania. Patrząc w przyszłość, planujemy w Technikum 6 dalsze kształcenie na wysokim poziomie w zawodach, w których kształcimy. Utrzymanie zawodu technik geodeta oraz otwarcie nowych kierunków. Obecnie planujemy otwarcie klasy w zawodzie technik energetyk.

KJ: Dziękuję za rozmowę. I jeszcze raz gratuluję.
Zbigniew Zalas: Dziękuję.

Nagroda Ministra Edukacji i Nauki

Nagrodę może otrzymać nauczyciel, który przepracował w szkole co najmniej 2 lata, posiada wyróżniającą ocenę pracy, a także wybitne osiągnięcia w pracy dydaktycznej, wychowawczej lub opiekuńczej. Wniosek o przyznanie nagrody może złożyć dyrektor szkoły (dla nauczyciela zatrudnionego w szkole) lub organ prowadzący szkołę (dla dyrektora szkoły).

Kurator oświaty lub organ sprawujący nadzór pedagogiczny, po zapoznaniu się z opinią komisji do spraw nagród, wyraża opinię o wniosku. Wnioski, które uzyskały pozytywną opinię przekazuje się ministrowi w terminie do dnia 30 czerwca.

Dołącz do nas na Facebooku!

Publikujemy najciekawsze artykuły, wydarzenia i konkursy. Jesteśmy tam gdzie nasi czytelnicy!

Polub nas na Facebooku!

Kontakt z redakcją

Byłeś świadkiem ważnego zdarzenia? Widziałeś coś interesującego? Zrobiłeś ciekawe zdjęcie lub wideo?

Napisz do nas!

Rosjanie atakują swoich

Wideo

Komentarze

Komentowanie zostało tymczasowo wyłączone.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Przejdź na stronę główną Nasze Miasto
Dodaj ogłoszenie