Tytuł wystawy nawiązuje do wypowiedzi mistrza Jana Lenicy wygłoszonej podczas I Międzynarodowego Biennale Plakatu, który porównał tworzenie plakatu do grania jazzu:
Sztuka plakatu zbliża się () najbardziej do jazzu: wszystko polega na umiejętności zagrania cudzego tematu po swojemu, () ożywienia go własnym duchem, zagrania go tak, aby podstawowy motyw wyczuć można było uchem (). Bo co tu ukrywać, plakat musi śpiewać! I na pytanie, co ważniejsze: oko czy mózg, odpowiadam ucho. Najważniejsze jest UCHO!
Wystawa ze zbiorów Muzeum Narodowego w Poznaniu jest wyborem 200 plakatów spośród ponad 400 prac eksponowanych wcześniej w poznańskim muzeum. Prezentacja stanowi próbę prześledzenia rozwoju sztuki plakatowej na przestrzenie ponad stu lat, począwszy od końca XIX wieku i narodzin we Francji samodzielnego gatunku plakatu artystycznego, aż po realizacje pochodzące z pierwszej dekady XXI wieku.
Plakat żywiołowo rozwijający się w ciągu swej historii i niezmiernie wzbogacający własny język wypowiedzi zyskał ogromną siłę oddziaływania daleko wykraczającą poza jego czysto utylitarną funkcję nośnika komunikatu od zleceniodawcy do odbiorcy. Stał się środkiem wyrazu treści bardziej złożonych, świadomie niejednoznacznych w odczycie i posiadających wiele pokładów interpretacyjnych, a nade wszystko noszących wyraźnie osobiste piętno artysty.
Imprezy i Wydarzenia pochodzą z bazy danych Coigdzie.pl Sp. z o.o. 
