Rozmowa z Małgorzatą Glinką-Mogentale, dwukrotną mistrzynią Europy w siatkówce

Pani zadzwoniła do trenera?
Ja. Zadzwoniłam i zapytałam, czy nie zgodziłby się na mój udział w zgrupowaniu kadry. Powiedziałam mu, że wracam do gry, trenuję ciężko i chcę być znów w formie. A gdzie można trenować z najlepszymi siatkarkami, jeśli nie w kadrze. Trener się zgodził. Pojechałam na obóz do Szczyrku na własny koszt. Mieszkałam w innym niż kadra hotelu, przychodziłam tylko na treningi. Musiało mi chyba pójść całkiem nieźle, jeśli trener zadzwonił po raz drugi, już całkiem sam.

Jak długo już pani trenuje?
Dwadzieścia lat.

Humor pani nie opuszcza, to dobrze, ale nam oczywiście chodziło o pani powrót z urlopu macierzyńskiego...
W lutym zaczęłam mocniej się ruszać. Od maja trenuję z piłkami.

Ćwiczyła pani z juniorkami Sparty Warszawa, teraz jeździ do Legionowa i trenuje z tamtejszą II-ligową drużyną. To wystarczyło, by wrócić do formy?
W Warszawie nie ma innych możliwości. Trenuję tam, gdzie można i proszę wierzyć, że kosztuje mnie to mnóstwo wysiłku. Żeby dojechać i wrócić z treningu, tracę dziennie trzy godziny.

Jak wygląda pani dzień?
Jak dzień pracującej matki, bo przecież siatkówka to moja pra-ca. Rano biegam lub jestem w siłowni. Po obiedzie ruszam na trening. Wracam późnym wieczorem. W międzyczasie robię zakupy, opiekuję się córeczką, staram się znaleźć czas dla męża. On będzie mi pomagał. Pojedzie na kolejny obóz do Szczyrku, by opiekować się dzieckiem, ale zamieszka w innym hotelu.